بزار اون روی گلی هم ببینین . البته اون روی سگم منظورم نیست اون روی کج خلقِ تنبلِ بی حوصله ی زشت و بی ریخت که پشت صفحه وبلاگش قایم شده بود . دلش می خواد سکوتی به اندازه اتاق های عایق صدا باشه و از صبح تا شب روی مبل کنار پنجره ، زیر نور خورشید لم بده و هیچ کاری نکنه . تو اعماق وجودش دنبال بدبختی و غم و غصه بگرده و آه بکشه و تاکید می کنم ، هیچ کاری انجام نده.

گلی امروز زشت ، بدترکیب، بی حوصله و به شکل مرموزی بدقیافه است و دلش می خواد یه مهربونِ شیرپاک خورده ای پیدا بشه و بچه ها رو با خودش ببره یه جای خیلی دور . خیلی خیلی دور .