پسرم تو امروز از مرز شش ماهگی گذشتی ، چشمات کنجکاوتر ، دستات قوی تر و پاهات لگدای محکمی به زمین می زنه وقتی ذوق می کنی. تو اوج گریه با یه ادای عطسه یا یه حرکت متفاوت غش غش می خندی . به من به چشم نَنو نگاه می کنی و شیشه شیرت ولی بابایی برات منبع شادیه و با کوچک ترین حرکت خواهرت بال بال می زنی. یه بار به حرکت چهار دست و پای خواهرت نگاه کردی و کمرت آوردی بالا ولی همون شد که شد. صبح ها به محض رفتن همه دنبالم با روروئک راه میفتی. مواد غذایی زیادی تست کردیم و شکر خدا حساسیت نداشتی و الان برای تنوع غذایی از چتی استفاده می کنم. رمز شیر خشک خوردنت اینه که خودت شیشه رو نگه داری و کلی از شیر تو چشم و چالت می ریزی تا دو قلوپ بخوری ولی از وقتی شیرخشک خوردی فهمیدم تا الان چقدر گرسنگی کشیدی آخه۱۲۰ تا یه سره بدون توقف نوشیدی. وقتی به پهنای صورت گریه می کنی و دستات باز می کنی قلبت تیکه تیکه میشه و وقتی بغلت می کنم بلافاصله خیالت راحت میشه و نفس عمیق می کشی

نصفه نیمه نشستن هم یاد گرفتی