اینکه امروز قرار بود به خنده و شادی و بزن و برقص بگذره ولی احتمال ۹۹/۹۹۹۹۹ درصد کنسل شد همش به خاطر حکمت خدا و دلسوزی کائنات برای جیب اقای همسر بود. جشن دندونی دخترِ پسرِ برادرِ مامانمه به زبان ساده تر بچه پسرداییم. من برم جشن کارای ادایی زیادی یاد می گیرم و یه ماه دیگه که پسرک دندون دربیاره فیلَم هوس هندستون رفتن می کنه و الانم که جیبم پر از خالیست .

اصلا معلومه که دلم می خواد برم مهمونی ولی نشده و دارم خودمو دلداری میدم یا نیاز به رسم شکل و هندسه و مثلثاته؟