شب گذشته حس پیری در من حلول کرد . راستش از جواب سونوگرافی هیچ خوشم نیومد. از ده نمره به کار خانم دکتر سه میدم. نامرد درسته تو اسم خیلی کلمه ها رو بلدی ولی دلیل نمیشه پیش من کلاس بیای که قشنگم! اومدم خونه مثل دخترای ادایی رنگ رخم زرد شد و درد قلبی که چند روزه باهام بود خیلی رندوم و یهویی تصمیم گرفت volom بده. می تونستم یک دست بزارم رو قلبم و دست دیگه ام رو پیشونی ، بیفتم رو مبل و بگم آخ قلبم و همه دورم جمع بشن و ادا و اصول این حرفا. اما واقعیتش هیچکی برام تره ریز ریز نکرد . پسرک که همش تو حس خود مهم تر پنداریه ، دخترک از شانس بد من امروز رو دور آشپزی بود و بابت هر مرحله یه دور صدای «مامان» تو خونه می پیچید و حضرت سلطان هم وقتی به خونه اومدن گفتن چی شده؟ اینجا که درد قلب نیست و در یک لحظه با اشعه ایکس چشماش جواب تست اکو بهم تحویل داد . قرار شد بچه رو تا وقتی می خنده نگه داره تا من استراحت کنم . یعنی دقیقا اندازه دو دقیقه و پنج ثانیه 😐

خلاصه که سرت درد نیارم خواهر خودتون آماده کنین پستهای آه و ناله پیرزنونه گلی در انتظار شماست. دکمه لفت آماده نگه دارین.تا اینجای کار قلب و دست و اعضا و جوارح داخلی اعلام عدم همکاری کردن